Duhai Melayu,
Katamu Ini Rumahmu,
Katamu Ini Tanahairmu,
Katamu Ini Tempat Tumpah Darahmu.
Dulu,
Keringatmu Disiram,
Airmata Tiada Ganti,
Darah Rela Engkau Gadaikan,
Demi Maruah Anak Bangsa.
Kini,
Lihatlah Sekelilingmu,
Apa Yang Tinggal?
Kau Tiada Apa-apa Lagi.
Ringgit Bertuan Bangsa Pendatang,
Engkau Hanya Menumpang,
Tanah Yang Dulu Milikmu Engkau Gadaikan
Kini Kau Tidak Lagi Merasa Manis Hasilnya
Anak Bangsamu Dibiar Liar,
Motor Kini Jadi Senjata,
Terkinja Dibuai Muzik,
Menelah Benih Syaitan,
Mabuk Dek Kemewahan Keamanan.
Tapi Apa Tindakmu?
Engkau Dirasuk Nafsu Kuasa,
Kabur Ditabur Wang Berjuta,
Darah Bangsamu Kau Sedut Sekering-keringnya,
Anak Bangsamu Diabaikan.
Katamu,
Engkau Berjuang Demi Kesatuan Melayu,
Tapi Gerakmu Kerana Dinoda Wang Beribu.
Bapa Yang Membawa Kau Berdiri Megah Dihina Semahunya,
Kerana Melayu Mudah Lupa.
*Posted On My Facebook pada 16 Sep 2015
Subscribe to:
Posts (Atom)
